دسته‌بندی نشده

وی‌تیوبر چیست؟ با بزرگترین پدیده‌ی گیمینگ ۲۰۲۰ آشنا شوید ‌

زمان مطالعه: 10 دقیقه


بحران جهانی امسال، اکثر افراد را در کشورهای مختلف خانه‌نشین کرد؛ طوری که به‌اندازه‌ی کافی وقت داشتیم تا پای سریال‌ها، بازی‌ها، انیمه‌ها و فیلم‌هایی که مدت‌هاست به عقب انداخته‌ایم، بنشینیم. با این وجود، پدیده‌ای کاملا جدید جلوی اکثر ما را گرفت. از همان نخستی ۲۰۲۰ با سبکی جدید از استریمرها روبرو شدیم؛ استریمرهایی که به شکل دخترک‌های انیمه‌ای به صورت زنده بازی کردن خود را به نمایش می‌گذاشتند. «وی‌تیوبرها» (Vtuber) به عنوان موج جدیدی از استریمرهای بازی، در ۲۰۲۰ مخاطبی بزرگ برای خود پیدا و رکوردهای یوتیوب را با اختلاف جابه‌جا کردند.

امکان ندارد امسال به یوتیوب سر زده و این پلتفرم حداقل چند بار برای پیشنهاد محتوای وی‌تیوبرها به شما تلاش نکرده باشد. در حقیقت فقط کافی است تا یک بار روی این ویدیوها کلیک و چند دقیقه‌ای از آن را تماشا کنید و تا از این پس، تمام و کمال طرح‌های یوتیوب شما به همین محتوای وی‌تیوبرها محدود شود. با اینکه وی‌تیوبرها می‌توانند انواع مختلفی از استریمرهای مجازی را حاوی شوند، منظور ما از این لغت، مشخصا موج جدیدی از این استریمرهاست که پا به یوتیوب گذاشته‌اند؛ موج جدیدی از استریمرها که با ظاهر دخترک‌های انیمه‌ای به بازی کردن مشغول می‌شوند و با شخصیت‌های مختلف و عجیب خود کاری کرده‌اند تا در کمتر از یک سال، بیشترین درآمدهای حاصل از یوتیوب به آن‌ها اختصاص پیدا کند.

[table id=2 /]

کشف آواتارهای انیمه‌ای در یوتیوب به هیچ وجه موضوعی جدید نیست؛ شرکت‌های ژاپنی مختلف بارها تلاش کرده‌اند تا افراد را با آواتارهای انیمه‌ای به سمت محصولات خود جذب کنند، اما پدیده‌ی جدید وی‌تیوبرها از زمین تا آسمان با آنچه پیش از این دیده بودیم فرق دارد. این جنبش کاملا سازمان یافته و با پشتیبانی شرکت‌های مختلف و متعددی انجام می‌شود و هَم‌اکنون، بخش بزرگی از استریمرها را به خود اختصاص داده می‌باشد.

استریم بازی و آواتارهای مجازی

ممکن است لازم نیست درمورد‌ی استریم یا پخش زنده‌ی بازی صحبت کنیم، ولی پیش از ورود به مقوله‌ی وی‌تیوبرها، یادآوری کوتاهی از این شغل می‌کنیم. تماشای بازی کردن افراد، مخصوصا چنانچه آن‌ها مهارت بالایی در بازی کردن یا شخصیت جذابی داشته باشند، موضوعی بسیار جذاب است؛ طوری که در چند سال قبل با ظهور پلتفرم‌ها و افراد مختلفی در حوزه‌ی استریم بازی روبرو شده‌ایم. افراد بازی کردن خود را به صورت زنده پخش می‌کنند و معمولا تصویری از خود هم به گوشه‌ی صفحه اضافه می‌کنند.

استریمرها در این میان با بیننده‌ها و مخاطبان خود ارتباط برقرار می‌کنند و با عنایت به تعداد بینندگانی که دارد، مبلغی از پلتفرمی که روی آن در حال پخش می‌باشند، دریافت می‌کنند. با این وجود، اکثر بیننده‌ها هم خودشان کمک‌های مالی مختلفی، چه کم و چه زیاد، برای استریمرهای مورد علاقه‌ی خود ارسال می‌کنند. استریم بازی به عنوان یک شغل، به هیچ وجه کار ساده‌ای نیست و استریمرها معمولا مجبورند روزانه یا طبق برنامه‌ای مشخص، حداقل چند ساعت در یک پخش زنده با مخاطب خود ارتباط برقرار کنند و در غیر این صورت بیننده‌ها یا «فالوئر»های خود را از دست می‌دهند. «نینجا»، معروف‌ترین و بزرگترین استریمر دنیا، چند وقت پیش طی گفتگو‌ای گفته بود که چنانچه یک روز استریم نکند، حدود ۴۰ هزار فالوئر از دست می‌دهد.

محبوبیت بالای استریمرها کاری کرده است تا شرکت‌های بازی‌سازی بخواهند به کمک آن‌ها، با مشتریان خود ارتباط برقرار کنند. معمولا استریمرهای معروف در ازای دریافت مبلغی از شرکت‌های بازی‌سازی و طی قراردادی، زمانی مشخص شده را به انجام یک بازی اختصاص می‌دهند.

استریم بازی با اینکه به شکل گسترده از سمت خود استریمرها انجام می‌شود و آن‌ها بیشتر نقش تولید کننده‌های محتوا را ایفا می‌کنند، اما استریمرهای بزرگ بعضا به آژانس‌های مدیریت استریمرها می‌پیوندند. این آژانس‌ها بحث فنی پخش را مدیریت می‌کنند، برنامه‌ی زمانی و بازی‌ها را انتخاب می‌کنند، با اسپانسرها وارد مذاکره می‌شوند و روی هم رفته مدیریت استریم یک فرد را به عنوان کارفرما به دست می‌گیرند. قراردادهای مختلفی هم بین استریمرها و آژانس‌ها وضع می‌شود. تعدادی از شرکت‌ها درصدی از رقم قراردادها و مبالغ دریافتی از بیننده‌ها را دریافت می‌کنند، تعدادی دیگر به استریمرها حقوق ثابت می‌دهند و در صورت دریافت کمک یا حق اشتراک بیشتر از بیننده‌ها، درصدی از آن را به استریمر می‌دهند. از طرف دیگر هم تعدادی استریمرها که فکرشان بسیار خوب کار می‌کرده، مثل دکتر دیسریسپکت، خودشان شرکت می‌زنند و در کنار جذب افراد مختلفی برای ساخت تبلیغات و مدیریت محتوا، چند وکیل مختلف می‌گیرند تا کارهای حقوقی برنامه‌ها را انجام دهد و حتی اسم و ظاهر خود را به صورت رسمی ثبت می‌کنند.

بحث استریم بازی آن‌قدر بزرگ و مهم شده که شرکت‌های مختلفی یکی بعد از دیگری، پلتفرم مختص خودشان را راه‌اندازی می‌کنند تا سهمی از این بازار را در اختیار داشته باشند. مایکروسافت اخیرا سرویسی بسیار بزرگ راه انداخته و استریمرهای بزرگ را با ارقامی چند ده میلیون دلاری، به پلتفرم خود جذب کرده بود. از طرف دیگر فیس‌بوک به‌تازگی بسیار جدی به این حوزه ورود کرده و احساس می‌کند توانایی رقابت با بزرگترین پلتفرم‌ها را دارد. با این وجود، بزرگترین پلتفرم‌های استریم بازی «توییچ» و «یوتیوب» می‌باشند.

وی‌تیوبر هم کوتاه شده‌ی عبارت «ویرچوال یوتیوبر» (Virtual YouTuber) یا همان «یوتیوبر مجازی» می‌باشد. این یوتیوبرهای مجازی، نه با ظاهر اساسی خود، ایضاً به صورت یک آواتار یا آدمک ساختگی، خود را به مخاطب نشان می‌دهند. استفاده از آواتارها برای ارایه‌ی محتوا، اصلا موضوعی جدید نیست. با این وجود، وی‌تیوبرها توانسته‌اند نه به عنوان یک آواتار انیمه‌ای، ایضاً به عنوان یک شخصیت معرفی شوند. محتوای ارایه شده‌ی آن‌ها هم تبلیغات نیست، ایضاً پربیننده‌ترین نوع کنونی محتوای زنده، یعنی استریم بازی می‌باشد.

از آدمک‌های مجازی تا دخترک‌های انیمه‌ای

اینکه تولید کننده‌های محتوا در یوتیوب یا دیگر پلتفرم‌ها، از یک آواتار برای نمایش خود استفاده کنند، به چند سال پیش باز می‌گردد. البته که تکنولوژی وی‌تیوبرهای امروزی بسیار پیشرفت‌تر و جدیدتر از آواتارهای قدیمی می‌باشد. پیش از این، برای حرکت دادن یک آواتار، ضمن ساخت و طراحی یک مدل سه‌بعدی و قرار دادن صحیح استخوان‌ها و انیمیشن‌ها، نیازمند ابزار موشن کپچر بودیم؛ یعنی نیاز داشتیم تا در یک استودیوی ضبط موشن کپچر، با پوشیدن لباس مخصوص، انیمیشن‌ها را ضبط کنیم و آن‌ها را به شخصیت مجازی خود انتقال دهیم. از طرف دیگر، این شخصیت‌ها را باید در یک نرم‌افزار سه‌بعدی و محیطی جداگانه قرار می‌دادیم، انیمیشن‌ها را روی آن‌ها اعمال می‌کردیم، بعضا انیمیشن صورت را درست می‌کردیم و نهایتا روزها پای رندر آن می‌نشستیم. خروجی نهایی یک ویدیوی چند دقیقه‌ای بود که نهایتا در یوتیوب آپلود می‌کردیم.

تعدادی از یوتیوبرها سال‌ها پیش دست به انجام این کار زدند و تمام این مراحل را برای ساخت ویدیو دنبال کردند. اولین یوتیوبر مجازی «آمی یاماتو» بود که در سال ۲۰۱۱ با شخصیتی سه‌بعدی به همین نام، روی یوتیوب سر و کله‌اش پیدا شد. این یوتیوبر انگلیسی، مثل دیگر یوتیوبرها به صحبت از موضوع‌های مختلف و در حقیقت ساخت وبلاگ ویدیویی مشغول بود.

آنچه ما در ذهن داریم و وی‌تیوبرها، از زمین تا آسمان با آمی یاماتو و مدل سه‌بعدی باکیفیتش فرق می‌کند. وی‌تیوبرهای امروزی دخترک‌های انیمه‌ای می‌باشند که ساخت‌شان نه وابسته به تکنولوژی‌های پیچیده، ایضاً تنها نیازمند داشتن یک وبکم و استفاده از نرم‌افزارهای جدید می‌باشد. وی‌تیوبرها از یک مدل سه‌بعدی متشکل از چند عنصر دو آتی مختلف استفاده می‌کنند تا هر چه بیشتر شبیه به شخصیت‌های دو آتی انیمه‌ها شوند. ظهور این نوع شخصیت‌های مجازی را به «کیزونا آی» نسبت می‌دهیم که برای اولین بار در سال ۲۰۱۶ به یوتیوب آمد.

کیزونا آی، یک شخصیت انیمه‌ای است که از طریق شرکتی ژاپنی، برای ارتباط برقرار کردن با طرفداران و در حقیقت به عنوان یک «آیدل» (idol) ژاپنی ساخته شده بود. ویدیوهای این شخصیت از پیش ضبط و ادیت و روی یک کانال یوتیوبی که مختص خود او ساخته شده بود، قرار داده می‌شدند. کیزونا آی کاملا به عنوان یک شخصیت واقعی مطرح می‌شد. برای او یک پس‌زمینه‌ی داستانی طراحی شده بود؛ داستانی که می‌گفت کیزونا یک هوش مصنوعی است که اختیار پیدا کرده. کسی بازیگری که کیزونا را کنترل و جای او صحبت می‌کرد را نمی‌شناخت. این شخصیت کاملا با این انگیزه طراحی شده بود تا مخاطبان کیزونا را یک فرد واقعی ببینند و با او ارتباط احساسی برقرار کنند. وی‌تیوبرهای امروزی تمام تلاش خود را کرده‌اند تا نکاتی که کیزونه ملاحضه می‌کرد را حفظ کنند و ادامه دهند.

رابطه‌ای که طرفداران با کیزونا برقرار کرده بودند آن‌قدر عمیق بود که وقتی شرکت سازنده‌ی این شخصیت بازیگر او را عوض کرد، چون ظاهرا با بازیگر اساسی‌اش به مشکل برخورده بودند، سر و صدای طرفداران بلند شد. البته شخصیت کیزونا آی فعلا هم در یوتیوب حضور دارد و محتوای مختلفی تولید می‌کند. کیزونا در حقیقت با حدود ۴ میلیون مشترک در یوتیوب، محبوب‌ترین وی‌تیوبر حال حاضر قلمداد می‌شود.

بعد از کیزونا آی، دو شرکت دیگر به نام‌های «هولولایو» (Hololive) و «نیجی‌سانجی» (Ninjsanji) به عنوان بزرگترین آژانس‌های مدیریت وی‌تیوبرها به عنوان استریمر ظهور کردند. این دو شرکت روی هم رفته بیش از صد استریمر مختلف را کنترل می‌کنند. این استریمرها هر یک ظاهر انیمه‌ای خاص خود را دارند و این طور که گویا، شخصیت‌های انیمه‌ای متعلق به خود استریمر می‌باشند تا شرکت‌ها. برخلاف کیزونا، شرکت‌های هولولایو و نیجی‌سانجی وقتی یک استریمر دیگر نمی‌خواهد به این کار ادامه دهد، هر قدر هم که شخصیتش معروف باشد، کاملا او را کنار می‌گذارند. این دو شرکت متوجه شده‌اند که شخصیت‌های انیمه‌ای کاملا وابسته به بازیگرانشان می‌باشند و از طریق آن‌ها شکل گرفته‌اند و نمی‌توان بازیگر یک شخصیت انیمه‌ای را تغییر داد.

خیزش وی‌تیوبرها

وی‌تیوبرها که یکی دو سالی بود از طریق دو شرکت هولولایو و نیجی‌سانجی به یوتیوب راه پیدا کرده بودند، در ۲۰۲۰ اوج گرفتند. این دخترک‌های انیمه‌ای به زبان ژاپنی و مشخصا برای مخاطبی ژاپنی طراحی شده بودند؛ طوری که برنامه‌ها کاملا به زبان ژاپنی می‌باشند. طی سال قبل، کانال‌های یوتیوبی مختلف شروع به ترجمه‌ی کلیپ‌های بانمک از استریم‌های این وی‌تیوبرها کردند و به لطف این کلیپ‌ها، پای وی‌تیوبرها به یوتیوب دیگر زبان‌ها هم باز شد.

کار به جایی رسیده بود که اواسط سال ۲۰۲۰ از آمار بسیار بزرگ درآمدزایی وی‌تیوبرها در یوتیوب شنیدیم. افرادی که حتی ژاپنی نمی‌دانند، ساعت‌ها استریم‌های زنده‌ی این وی‌تیوبرهای ژاپنی را تماشا و حتی به آن‌ها کمک مالی می‌کنند. از بین ۱۰ کانال پردرآمد یوتیوبی ۲۰۲۰ از دیدگاه کمک‌های مالی (نه از نظر درآمد کل)، هشت کانال مختص به وی‌تیوبرها بودند. از این هشت وی‌تیوبر، پنج وی‌تیوبر تحت نظر آژانس هولولایو کار می‌کنند. دو وی‌تیوبر معروف به نام‌های «اوروها روشیا» و «کیریو کوکو» حدودا در شش ماه فقط از کمک‌های مالی داخل چت زنده‌ی یوتیوب، بیش از یک میلیون دلار درآمد داشتند.

استریمرهای Hololive

البته یوتیوب از هر کمک مالی که داخل چت زنده ارسال می‌شود، ۳۰ درصد را به عنوان سهم خود برمی‌دارد. از طرف دیگر هم مطمئنا شرکت هولولایو رقمی مشخص را به عنوان سهم خود می‌داند یا شاید این شرکت تمام رقم باقی مانده را برمی‌دارد و سهمی از آن را به استریمر می‌دهد. دقیقا از جزییات قراردادهای بین استریمرها و شرکت‌هایی مثل هولولایو خبر نداریم، ولی می‌دانیم و می‌بینیم که این وی‌تیوبرها، درآمدزایی بسیار بزرگی چه برای یوتیوب، چه برای شرکت‌ها و ممکن است چه برای خود به همراه داشته‌اند.

شرکت هولولایو هم‌چنین با فروش آیتم‌های مختلف، اعم از تی‌شرت و مجسمه یا چیزهایی شبیه به آن، از شخصیت‌های ساختگی استریمرها درآمدزایی می‌کند و روی هم رفته، تجارتی بسیار بزرگ حول آن‌ها شکل داده می‌باشد. درآمدی که این دخترک‌های انیمه‌ای به ظاهر ساده و بانمک برای پلتفرم‌های مختلف داشته‌اند، تجارتی که آن‌ها به وجود آورده‌اند، آن‌قدر بزرگ است که هولولایو چند ماه پیش، از ژاپن بیرون آمد و اولین وی‌تیوبرهای انگلیسی زبان را هم معرفی کرد تا به مخاطب جهانی و جدید این پدیده‌ی بزرگ، پاسخ دهد.

شهریور ماه امسال شاهد معرفی زیرمجموعه‌ی جدیدی از هولولایو به نام Hololive Myth به عنوان اولین وی‌تیوبرهای انگلیسی زبان هولولایو بودیم؛ پنج دخترک انیمه‌ای در این گروه معرفی شدند و هر یک در همان روز نخست معرفی، بیش از ۱۵۰ هزار مشترک در یوتیوب برای خود جذب کردند. «گار گورا»، یکی از وی‌تیوبرهای انگلیسی زبان و از اعضای این گروه، رکورد جدیدی برای رسیدن به یک میلیون مشترک را در تاریخ یوتیوب به نام خود ثبت کرد و همین حالا هم که این مطلب را می‌نویسیم، در فاصله‌ای حدود سه ماهه، تعداد مشترکان او در حال نزدیک شدن به ۲ میلیون نفر می‌باشد.

حتی با در نظر گرفتن این نکته که وی‌تیوبرها در بازه‌ی زمانی یکساله توانسته‌اند در صدر لیست پردرآمدترین و بزرگترین استریمرها بنشینند، فکر می‌کنیم این جنبش جدید شروع شده باشد و در آینده‌ی نزدیک، حتی با گستردگی بیشتر آن‌ها روبرو شویم. نکته‌ای که باید در نظر بگیریم، استعداد بسیار بالای خود استریمرها و افرادی است که این شخصیت‌های انیمه‌ای را کنترل می‌کنند. هنر این افراد در تولید محتوا و چگونگی برقراری ارتباط با مخاطب است که افراد را ساعت‌ها پای برنامه‌ی آن‌ها می‌نشاند.

در پس چهره‌ی وی‌تیوبرها

هَم‌اکنون بیش از صد وی‌تیوبر مختلف به شکل رسمی و زیر نظر آژانس‌های مختلف به فعالیت مشغول می‌باشند. این وی‌تیوبرها، هر یک شخصیت متفاوتی دارند؛ طوری که جمعیتی بزرگ از مخاطبان، هر یک با سلایق و علایق خاص خود، می‌توانند نکته‌ای جذاب و درگیرکننده بین‌شان پیدا کنند. تعدادی از وی‌تیوبرها کاملا به نقش شخصیت ساختگی خود در می‌آیند، صدای خود را تغییر می‌دهند و برای شخصیت خود رفتار و جملات مختلف می‌سازند. در طرف مقابل، تعدادی از آن‌ها این شخصیت انیمه‌ای را فقط به عنوان یک آواتار می‌بینند و بسیار راحت و بی‌پرده از زندگی خود و اتفاقات روزمره هم صحبت می‌کنند.

شرکت هولولایو با اینکه نظارت بسیاری روی محتوای ارایه شده از سمت وی‌تیوبرها می‌کند، اما دخالتی در چگونگی ارایه‌ی محتوا از سمت استریمرها ندارد. تعدادی از استریمرها ممکن است روزی چند ساعت و در قالب برنامه‌ای کوتاه و با نمک با مخاطب خود ارتباط برقرار کنند، تعدادی دیگر ممکن است ده ساعت بی‌وقفه اساسینز کرید بازی کنند.

نکته‌ی مهم درمورد‌ی این استریمرها، تلاش‌شان برای سرگرم‌کننده بودن می‌باشد. تعدادی از این استریمرها با مسخره بازی محض مخاطب خود را جذب کرده‌اند، تعدادی مهارت بسیار بالایی در بازی کردن دارند و شاید باورتان نشود، ولی تعدادی از آن‌ها هم فقط چون رفتاری بانمک و کودکانه، مانند اکثر شخصیت‌های انیمه‌ای دارند، بسیار معروف و بزرگ شده‌اند.

اینکه چرا میلیون‌ها یا شاید بهتر است بگوییم صدها میلیون نفر ترجیح داده‌اند تا به جای یک استریمر معمولی، به تماشای بازی کردن وی‌تیوبرها بنشینند، سوالی است که بحثی بلند و بالا می‌طلبند. ولی چنانچه بخواهیم کوتاه به آن پاسخ دهیم، می‌توانیم وی‌تیوبرها را به شخصیت‌های یک انیمه یا فیلم تشبیه کنیم. شخصیت‌های مختلفی را در انیمه‌ها و بازی‌ها دوست داریم، شخصیت‌هایی که همگی از طریق یک بازیگر به تصویر درآمده‌اند، ما هم می‌دانیم که همه‌ی آن‌ها قصه‌ای بیش نیستند که از طریق شخصی اجرا شده‌اند، ولی به شدت به آن‌ها علاقه داریم.

قضیه‌ی وی‌تیوبرها هم چندان از این موضوع متفاوت نیست، اما به لطف استریم زنده و رابطه‌ای که آن‌ها مستقیما با مخاطب و بیننده برقرار می‌کنند، علاقه‌ای که افراد به این شخصیت‌ها پیدا می‌کنند حتی بیشتر می‌شود. همه می‌دانند این شخصیت‌ها واقعی نیستند و یک استریمر مشغول کنترل و صحبت از زبان آن‌هاست، اما با قصه پیش میر وند و حسابی سرگرم می‌شوند.

مشخصا باید به سطح دانش اکثر این استریمرها به علایق مخاطب خود، یعنی گیمرهایی که در اینترنت حضور دارند و استفاده‌ی صحیح آن‌ها از عکس‌ها، میم‌ها و جملات این جامعه اشاره کنیم. البته همانگونه که گفتیم، وی‌تیوبرها دقیقا مثل دیگر استریمرها، شخصیت‌های مختلف خود را دارند و آن استریمری که به مذاق کسی خوش می‌آید، ممکن است برای فرد دیگری خسته کننده باشد.

برای اینکه با انواع مختلف محتوایی که وی‌تیوبرها تولید می‌کنند آشنا شوید، باید خودتان نشان تعدادی از آن‌ها بروید و تعدادی از برنامه‌ها را ببینید تا به سطح بالای تنوع در آن‌ها پی ببرید. البته که هیچگاه چنین پیشنهادی را به شما نمی‌کنیم، چون شاید تماشای این پدیده‌ی جدید بین استریمرها در نخست ساده و راحت به نظر برسد، خروج از آن کار هر کسی نیست.

جنبش وی‌تیوبرها آن‌قدر بزرگ و همه‌گیر شده که سبک کاملا جدیدی در یک صنعت که نامش را نمی‌بریم، با محوریت استریم‌های زنده‌ی انیمه‌ای شکل گرفته می‌باشد. البته این جماعت هیچ ارتباطی با هولولایو و وی‌تیوبرهای آن‌ها ندارند و کاملا خودجوش و حتی جدا از شرکت‌های ژاپنی پا به این عرصه گذاشته‌اند. قضیه آن‌قدر بزرگ شده است که بیشتر شبیه به فیلم‌های علمی-تخیلی‌ای می‌ماند که ویران‌شهرها را در حالی به فکر می‌کشند که هیچ کس از خانه‌ی خود بیرون نمی‌آید و همگی در پشت آواتارهایی مخفی شده‌اند.

نهایتا، ضمن اینکه به تلاش وی‌تیوبرها در ساخت محتوای متنوع و سرگرم‌کننده اعتبار می‌دهیم، آینده‌ای حتی بزرگتر را برای شرکت‌های کنترل کننده‌ی این استریمرها پیش‌بینی می‌کنیم. وقتی صحبت از رقم‌های چند صد میلیون دلاری است، می‌توانیم انتظار داشته باشیم تا در آینده‌ای نه چندان دور، شرکت‌های مختلفی بیرون از ژاپن به این حوزه ورود کنند و بخواهند سهمی از بازار را به دست بگیرند. آنجاست که با رقابت بزرگ استریمرهای مجازی روبرو خواهیم شد و دنیا حتی از وضعیت کنونی‌اش هم عجیب‌تر می‌شود.

منابع: Anime News Network، Polygon، YouTube

صفحه نخست بازی - اخبار بازی - تریلر بازی - نقد و پیش نمایش | دیجی‌کالامگ



منبع

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نمی‌گردد.

دکمه بازگشت به بالا